Najlepsze forum o…

Naprawdę, opłaca się. Książka jest świetna!!!

Polecam "okiem Psa"

"Okiem psa" jest przepełniona teoria dominacji, która została obalona. Sam twórca powiedział, a raczej napisał, że TD nie ma. Nie polecam

O, widzę że mamy różne opinie na temat książek. Chętnie wezmę udział w dyskusji.
Okiem psa również czytałam, ale szczerze pisząc nie lubię takich książek. Wolę książki o szkoleniu piesków, na temat ich życia.

Okie psa jest bardziej na temat życia. Ale jest przepełniona Teorią dominacji...

A ja właśnie kończę ją czytać. Bardzo mi się podoba. Uważam, że jeśli autorowi za pomocą jego metod udaje się "opanować" psy, niektóre nawet ratując od uśpienia to chyba coś w tym musi być. "Okiem psa" jest jak najbardziej o szkoleniu psa i o jego życiu. Myślę, że taki sposób uczenia psa jest o wiele lepszy niż wpajanie komend np. poprzez siłę.

Ale ten sam autor napisał książke albo tylko artykuł nie jestem pewna. W każdym bądź razie sam przyznał się do tego, że TD nie ma.
To działało nie jako TD ale jako poukładane zycie. Psy lubią rytułały więc to działało. A pies nie dominuje człowieka bo nie ma takiej potrzeby.

Może chodzi Ci o książkę "Dlaczego mój pies", którą właśnie J.Fisher napisał. Rzeczywiście "Okiem psa" jest przepełniona TD. Właściwie cała ta książka tylko o tym mówi. Ale czy TD zupełnie nie istnieje to bym się spierała... Jeśli przypomnisz sobie, gdzie o tym czytałaś, to daj znać. Chętnie przeczytam.

http://www.szkoleniepsow.fora.pl/problemy-wychowawcze,26/toria-dominacji-fragment-ksiazki-barry-ego-eatona,343.html

tu jest dużo o TD. TD w relacjach człowiek-pies nie ma. Bo po co? wiesz może po co?
Ale w relacjach pies-pies jaknajbardziej TD jest

Dlaczego byś sie spierała?

Są dwa powody :
1. Lubię się z tobą spierać .
2. Niektóre zachowania psów wskazują na chęć dominacji względem nas, np. rottweiler, który chyba nie kładł łapy na kolanie, aby się zaprzyjaźnić jak to myślała właścicielka (przykład z książki) lub moja koleżanka, której pies nie sięga jej nawet do kolan (gdy on je nie można zbliżyć się do niego na 3m, nie wolno go dotknąć, jeśli on sobie tego nie życzy, nigdy nie można mu się sprzeciwić, bo po prostu ugryzie) - nikt mi nie wmówi, że to ona rządzi psem, a nie on nią. Nie mówię, że z psami trzeba postępować tak jak by to zrobił wilk, bo nie zamierzam np. gryźć mojego psa. Doskonale wiem, że pies to nie wilk ukryty pod „innym futerkiem”. York zostawiony sam w lesie (środowisku naturalnym wilka) raczej nie dałby sobie rady. Ja tylko twierdzę, że niektóre zachowania są podobne u tych dwóch gatunków. To, że uważam, iż TD istnieje nie znaczy, że zgadzam się ze wszystkim, co napisał Fisher. Myślę, że TD nie ma nic wspólnego z chodzeniem na smyczy. Jeśli dobrze zrozumiałam, to jest tam napisane, że dzikie psy nie tworzą stad. Tworzą! Niezależnie, czy nazwiemy to stadem, czy grupą społeczną. Ludzie też coś takiego tworzą. Nazywa się to rodzina. A przyjmując psa do siebie staje się on częścią rodziny (przynajmniej w moim przypadku tak było). Przynajmniej w mojej rodzinie panuje pewna hierarchia. Rodzice decydują o mnie. Jeśli pies należy do rodziny to do hierarchii też.

1. Ja z Tobą nie.
2. To, że rodzice decydują o Tobie to nie jest TD. TD to: m.in przywódca je pierwszy, pierwszy przechodzi przez drzwi, wszyscy idą za przywódcą itd. A nie to, że jak rodzice karzą Ci poodkurzać to ty to robisz.

Ja uważam, że rodzice też w pewien sposób rządzą dziećmi, tylko po prostu przejawia się to inaczej niż u innych gatunków, w tym przypdku wilków, czy psów.

Ale rodzice Cię nie dominują! Przecież to jest zupełnie coś innego

Tak, masz rację, ale to temat o książkach a nie o TD. Więc wracając do tematu to ja książek nie czytam, bo nie lubię.