Mastif tybetański


Aneta23	14.01.2009 18:01:35
Grupa: Użytkownik Lokalizacja: Zabrze Posty: 29 #204407 Od: 2009-1-5 Ilość edycji wpisu: 2	Mastif tybetański Niegdyś pies ten, zwany także DO Khyi, w pojedynkę pilnował stada ponad stu jaków... Opis · Majestatyczny wygląd · Mocna budowa · Szeroka głowa · Obficie owłosiony ogon · Póldługi włos · Zwisające uszy · Wysokość w kłębie: Pies- minimum 66cm Suka- minimum 61cm · Waga- od 40 do 50kg · Przeciętna długość życia- 10 do 12 lat Marco Pola po swej wyprawie do Chin wspominając te psy pisał: „Dogi, tak duże jak osły są doskonałe do polowań na dzikiego zwierza, także na dzikie byki, ogromne i bardzo złe...” Pradawna rasa Ten pochodzący z gór Tybetu pies jest prawdopodobnie jednym z najstarszych przodków wszystkich dzisiejszych psów stróżujących i podwórzowych. Uważany jest także za protoplastę wszystkich ras dogowatych. Teza ta oparta jest przede wszystkim na przekazach z antycznych tekstów oraz wyobrażeń psów na płaskorzeźbach z Asyrii. Do Europy zachodniej mastif tybetański dotarł przez Grecję i starożytny Rzym. Ceniony prze Rzymian bojowy molos jest ogniewem pośrednim pomiędzy dogami asyryjskimi a wszyskimi dzisiejszymi rasami dogowatymi. Niestety, teoria ta do dziś nie znalazła jednoznacznego potwierdzenia. Możliwe jest przecież także, że w wieluu regionach o podobnych warunkach naturalnych powstały niezależna psy o podobnych cechach i wyglądzie. TYLKO ZAREJESTROWANI I ZALOGOWANI UŻYTKOWNICY WIDZĄ LINKI » DARMOWA REJESTRACJA TYLKO ZAREJESTROWANI I ZALOGOWANI UŻYTKOWNICY WIDZĄ LINKI » DARMOWA REJESTRACJA źródło wikipedia.pl Prawdziwy kolos o silnych kończynach i graniastej kufie Najstarsze świadectwa Do Khyi, jak nazwany jest w swojej ojczyźnie mastif tybetański, jest prawdopodobnie rasą psa domowego, ukształtowaną w wysokich Himalajach. Najstarszy przekaz o tych pasach pochodzi z roku 1121 p.n.e.- stary dokument twierdzi, że Lju, plemię z tereny wschodnich Chin, ofiarowała w prezencie cesarzowi Wu Wangowi psa wyjątkowo dużych rozmiarów. Od XVIII w. docierało od Europy coraz więcej informacji o mastifach tybetańskich. George Bogle(1774) i Smuel Turner (1783) w swych relacjach z wypraw do Tybetu pisali o psach budzących respekt swymi niezwykłymi rozmiarami i półdzikim charakterem Na Zachód W 180r para tej rasy psów dotarła do Londynu. Niestety, zwierzęta te wkrótce padły. Pierwszy miot mastifów przyszedł na świat w Anglii dopiero w 1928r, w hodowli pani Bailey, która potrafiła stworzyć im odpowiednie warunki. Niestety ślady po psach z hodowli pani Bailey zniknęły po 1945r i hodowcy musieli zaczynać od nowa, co było tym trudniejsze, że wskutek przemian politycznych po II wojnie nie można było już sprowadzać psów prosto z Tybetu. Na pierwszy miot trzeba było czekać aż do1975r, kiedy to w USA narodziły się szczenięta, po parze rodziców sprowadzono z Nepalu. Od 1979r pojawiały się sporadycznie mioty w Europie- pierwszy w Holandii, a później w Niemczech, Szwajcarii, Szwecji i Francji. Wzorzec rasy został ustanowiony w 1982r, zaś zmieniono go w 1990r, kiedy to także sprowadzono pierwsze psy tej rasy do Polski. Stróż karawan Karawany, ciągnące przez Azję Środkową, dostarczały towary do wszystkich ośrodków handlowych kontynentu. Ponieważ wszędzie na podróżników czyhały bandy rozbójników, przeto karawany miały ze sobą mastify tybetańskie jako obrońców i strażników. Najlepiej sprawdzały się psy wyjątkowo odporne i bardzo silne, toteż hodowcy stosowali tu okrutną, ale skuteczną selekcję: nowonarodzone szczenięta wynosili na śnieg i zostawiali tam na kilka godzin- przeżywały tylko psy najsilniejsze. Spokojny i zrównoważony towarzysz, który czasami zamyka się w sobie TYLKO ZAREJESTROWANI I ZALOGOWANI UŻYTKOWNICY WIDZĄ LINKI » DARMOWA REJESTRACJA Psy te, nim wykonają polecenie, najpierw głęboko zastanowią się, czy to, czego od nich wymagamy jest rozsądne. Dawniej wierzono, że ta rasa powstała ze związku psa z tygrysem! Dzisiejszy mastif tybetański dawno już utracił swą legendarną dzikość. Dawne ostre psy trzymane w Tybecie do ochrony wielkich stad jaków i dobytku wędrownych plemion, żyjących w rzadko zaludnionych regionach Himalajów, są spokojnymi i przyjemnymi towarzyszami człowieka, które jednak zachowały swą naturalną czujność. Charakter: Plusy: · Zrównoważony temperament · Spokojny · Pojętny · Niezależny · Inteligentny · Przywiązany do człowieka · Wierny · Dumny · Wspaniały stróż Minusy: · Potrafi być niewiarygodnie uparty · Bywa nieposłuszny · Dominujący Pies rodzinny Mastif tybetański stał się psem wyjątkowo zrównoważonym, który rzadko wpada w złość, a i tylko wtedy, gdy ma ku temu rzeczywiste powody. Zazwyczaj zachowuje się raczej przyjaźnie, jest miłym towarzyszem u boku człowieka i serdecznym psem rodzinnym. Jednak nie przepada za nadmiarem pieszczot- nie leży to w jego charakterze. Najchętniej zachowuje odrobinę dystansu wobec ludzi choć jest psem bardzo wiernym i przywiązanym do właściciela. Między innymi dlatego tak ważne jest dla niego, zanim znajdzie swe miejsce w rodzinie, dokładne określenie jego miejsca w domowej hierarchii. Nawet wtedy, gdy chętnie z zapałem oddaje się zabawą z człowiekiem, nigdy nie można oczekiwać od niego zachowań poddańczych. TYLKO ZAREJESTROWANI I ZALOGOWANI UŻYTKOWNICY WIDZĄ LINKI » DARMOWA REJESTRACJA TYLKO ZAREJESTROWANI I ZALOGOWANI UŻYTKOWNICY WIDZĄ LINKI » DARMOWA REJESTRACJA źródło www.mastif-tybetanski.pl Są bardzo niezależne i wymagają dużo swobody Sam sobie panem Mastif tybetański jest psem o silnej osobowości i nie da się wodzić za nos. Potrzebuje sporej swobody i od czasu do czasu chciałby być po prostu zostawiony w spokoju. Z natury jest to zwierzę o bardzo niezależnym charakterze chętnie żyje swoim własnym życiem. Zatem uwaga- mastif dość łatwo okaże swój sprzeciw i łagodnie, ale zdecydowanie powie, że ma nas w nosie! Najczęściej będzie to tylko pokazywanie, że pies ma coś lepszego do roboty niż tylko słuchanie poleceń- choć z drugiej strony w żadnym wypadku nie można powiedzieć o mastifie, że jest tępy... Wobec innych zwierząt domowych mastif zachowuje się zazwyczaj dość pozytywnie, choć raczej wyniośle- ale w stosunku do innych psów... Jeśli pies samiec napotka innego samca to awantura gotowa, bo mastif tybetański ma naturę bardzo dominującą. Strażnik z urodzenia Psy tej rasy mają nie tylko imponującą figurę i równie potężny głos, ale także wrodzony, bardzo silny instynkt obrończy. Mastif tybetański do dziś wspaniale sprawdza się w swej pierwotnej roli- psa stróżującego. Jest zdecydowanie nieufny wobec obcych i umie ich solidnie nastraszyć- zwłaszcza gdy, niczym kot, zepnie grzbiet i zacznie warczeć niskim, nie zostawiającym wątpliwości co do intencji psa, głosem. Na dodatek jest tak czujny że nić nie ujdzie jego uwadze! A biada nieszczęśnikom, którzy lekceważą psie ostrzeżenie i nie wycofają się na czas... psy te w zasadzie nie wpadają w złość bez istotnego powodu- i jeśli intruz wchodzi w towarzystwie członka rodziny to można sądzić, że pies go nie zauważył... mastif tybetański jest stróżem ze wszech miar godnym zaufania, a jego znaczące rozmiary niejednego już rzezimieszka odwiodły od niecnych zamiarów i zmusiły do rejterady. Prawdziwa straż wiejska W położonych wysoka Himalajach wsiach mastify tybetańskie przez cały dzień były przywiązane przed domem, zaś nocą spuszczane z uwięzi. Psy formowały stada, pełniące rolę niezawodnej straży wioskowej, strzegącej zarówno wsi, jak i zwierząt, przed złodziejami drapieżnikami. TYLKO ZAREJESTROWANI I ZALOGOWANI UŻYTKOWNICY WIDZĄ LINKI » DARMOWA REJESTRACJA TYLKO ZAREJESTROWANI I ZALOGOWANI UŻYTKOWNICY WIDZĄ LINKI » DARMOWA REJESTRACJA źródło http://www.molosy.pl/ Właściciel mastifa tybetańskiego musi być cierpliwy, konsekwentny i rozważny- podobnie jak jego pies Pies i dziecko Psy te, już w Tybecie, doskonale rozumiały się z dziećmi należącymi do rodziny. Mastif tybetański jest psem bardzo cierpliwym i tolerancyjnym, a na dodatek bardzo lubi zabawy. Nawet stosunkowo małe dziecko o silnym charakterze będzie całkowicie bezpieczne w towarzystwie mastifa, ale nie należy przypuszczać, że pies zechce uznać jego przewagę i podporządkować się maluchowi. Dlatego też dziecko musi być pouczone że psa należy traktować z szacunkiem przede wszystkim zostawić w spokoju, gdy ten chce mieć chwilkę dla siebie! Rasa jest niezbyt płodna- suka ma cieczkę tylko raz do roku TYLKO ZAREJESTROWANI I ZALOGOWANI UŻYTKOWNICY WIDZĄ LINKI » DARMOWA REJESTRACJA TYLKO ZAREJESTROWANI I ZALOGOWANI UŻYTKOWNICY WIDZĄ LINKI » DARMOWA REJESTRACJA źródło: www.mojpupil.pl Nie jest zbyt wybredny na szczęście zadowoli się sucha karmą Pomimo swych ogromnych rozmiarów i wagi jest psem raczej spokojnym Mastif tybetański najchętniej zamieszka na dworze. Życie wiejskie odpowiada mu o wiele bardziej niż żywot mieszczucha. Jeśli jednak macie możliwość zapewnienia mu codziennych długich spacerów na łonie przyrody, to gotów jest pogodzić się z życiem w niedużym mieszkaniu. Trzeba wiedzieć że: · Konieczne są długie spacery · Niezbędny jest duży ogród · Potrzebuje miejsca w którym mógłby skryć się światem · Jest niewiarygodnie silny · Bardzo głośno szczeka · Jest łatwy w pielęgnacji · Jest niezbyt drogi w utrzymaniu · I bardzo kosztowny jako szczenię Warunki życia Jeśli chcecie trzymać takiego psa, a nie mieszkacie poza miastem, to warunkiem niezbędnym jest przynajmniej duży ogród. Mastif tybetański potrzebuje naprawdę wiele miejsca, by móc się dobrze czuć. Dla jego równowagi psychicznej niezbędne jest, by codziennie mógł rozprostować kości na długim spacerze. Wędrówki, wycieczki poza miasto, wyprawy do lasu- nigdy nie ma dosyć, a najbardziej na świecie wędrówki górskie. Żywienie Nasz wielki psi niedźwiedź nie jest specjalnie wybredny. Jeśli w szczenięctwie nauczymy go żebrania przy stole, to niewielkie są szanse na to, by sam na to wpadł. Najczęściej interesuje się jedzeniem wtedy, gdy jest głodny i trudno o nim powiedzieć, by kochał jeść. Jego codzienny jadłospis powinien składać się z dwóch niezbyt obfitych posiłków- 650g mięsa i tyle samo ryżu i warzyw starczy mu w zupełności, rasa ta z prawdziwą przyjemnością daje się przestawić na sucha karmę, którą je bez wybrzydzania. Zdrowie Mastif tybetański jest psem niebywale odpornym, co widać już na pierwszy rzut oka. Rozwija się bardzo powoli i bardzo późno osiąga pełną dojrzałość. U suk proces dojrzewania trwa do trzech lat, a pies jest w pełni ukształtowany dopiero w wieku lat czterech. Rasa ta nie ma żadnych słabych punktów zdrowia. Suki mają cieczkę tylko raz w roku, zazwyczaj jesienią lub początkiem zimy. Przy cieczce trzeba szczególnie uważać, gdyż u mastifów trwa ona dłużej niż u większości ras psów- jajeczkowanie występuje pomiędzy dwudziestym a dwudziestym piątym dniem cieczki. Pielęgnacja co prawd trzeba go dość staranni szczotkować, zwłaszcza w okresie zmiany włosa, ale z drugiej strony samo szczotkowanie wystarczy, by pies wyglądał schludnie. Zabieg ten jest jednocześnie doskonałą okazją do wykazania psu kto tu rządzi, gdyż zwierzę musi się podporządkować woli właściciela. Przy okazji można jednocześnie sprawdzić psu zęby i skontrolować uszy. Operacyjne usunięcie wilczych pazurów jest w tej rasie niekoniecznie, nawet jeśli zamierzamy stawiać z naszym psem do konkursu na wystawach. Rozstrzygającą sprawą jest tu kwestia, czy przeszkadzają one psu czy też jak najczęściej bywa- wcale Parę fotek: http://www.bagmati.pl/galeria/k3.jpg http://republika.pl/blog_ne_1339732/2774121/tr/mastif_tybetanski.jpg http://www.mastiftybetanski.com/nasze_psy/tulka/tulka_7_400.jpg źródło:Karty "Pies mój przyjaciel- Deagostini atlas"

Luzia15	14.01.2009 18:32:10
Grupa: Administrator Lokalizacja: Piaseczno Posty: 654 #204429 Od: 2008-11-8	Ładny opis, dobrze, że podałaś źródło. Zdjęcia również mi się podobają.

Renn.	14.01.2009 18:53:28
Grupa: Użytkownik Posty: 56 #204444 Od: 2008-11-15	Fajne psiska, chociaż to nie mój typ. Ładne zdjęcia, ciekawy artykuł...

Thora	14.01.2009 19:50:18
Grupa: Moderator Lokalizacja: Kraków Posty: 111 #204480 Od: 2008-12-12	Ale jak najbardziej mój typ . Jest przepiękny .

Aneta23	14.01.2009 20:22:42
Grupa: Użytkownik Lokalizacja: Zabrze Posty: 29 #204505 Od: 2009-1-5	Ja uwielbiam tę rasem, chociaż nie wiem dlaczegoxD

Asia	15.01.2009 12:15:44
Grupa: Moderator Lokalizacja: Jaworzno Posty: 263 #204707 Od: 2008-11-11	Ooo, pięękne są i takie duuże. Uwielbiam takie psiaki