Dog Niemiecki

CHARAKTERYSTYKA POWSTANIE RASY Miejsce - Niemcy Czas - wieki średnie/XIXw PRZEZNACZENIE Pierwotnie - pies bojowy, polowanie na grubą zwierzynę Obecnie - pies do towarzystwa, pies stróżujacy DŁUGOŚĆ ŻYCIA - ok. 10 lat KLASYFIKACJA FCI - grupa 2 WAGA - 46-54 kg WZROST - 71-76 cm Te pełne gracji, sympatyczne psy uważane są za narodową rasę niemiecką. ich pochodzenie można prześledzić, cofając się do psów przywiezionych do Europy przez Scytów, pochodziących z obszarów azjatyckiej części rosji. Walczące mastify były prawdopodobnie krzyżowane z greyhoundami, co dało eleganciego, ładnego współczesnego psa. Jego znaczne rozmiary mogą powodować pewne schorzenia stawów biodrowych i łokciowych. WYGLĄD Głowa- wydłużona, wąska, łuki brwiowe dobrze rozwinięte, jednak bez szczególnego uwydatnienia; mięśnie policzkowe tylko lekko zaznaczone, w żadnym razie silnie uwydatnione; przełom czołowy - wyraźnie zaznaczony; nos dobrze rozwinięty i wykształcony, szeroki, z dużymi otworami, czarny (wyjątek - dogi maści arlekinowej, u których tolerowana jest barwa cielista); kufa głęboka i jak najbardziej prostokątna; dość grube wargi symetrycznie zwisające poniżej żuchwy, szczęki dobrze wykształcone, szerokie; zgryz - nożycowy. Uszy- z natury wiszące, wysoko osadzone, średniej wielkości. Ruch- harmonijny, elastyczny, lekki, miarowy i sprężysty. Kończyny widziane zarówno z przodu, jak i z tyłu muszą poruszać się równolegle. Skóra- przylegająca, naprężona. U psów jednobarwnych dobrze pigmentowana, u arlekinów w rozkładzie zabarwienia występują plamki pigmentu. SZATA I UMASZCZENIE Włos doga niemieckiego jest bardzo krótki, gęsty, gładko i równo przylegający, z połyskiem. Dogi niemieckie grupuje się w trzech niezależnych zastawieniach umaszczenia: żółte i pręgowane, arlekiny i czarne, błękitne. Żółty- jasno-złoto-żółty do nasyconego żółto-złotego; pożądana jest czarna maska. Pręgowany - barwa zasadnicza jasnożółta do złoto-żółtej, z czarnymi, jak najbardziej równomiernie rozłożonymi i wyraźnie zaznaczonymi pręgami, przebiegającymi w kierunku żeber; pożądana czarna maska. Arlekin- (biało czarny) barwę zasadniczą stanowi czysta biel, możliwie bez żadnych odcieni. Występują na niej dobrze porozkładane na całym ciele, nierównomiernie poszarpane, intensywnie czarne plamy. Do arlekinów zaliczane bywają także dogi o umaszczeniu merle - tzw. szare arlekiny - na szarym tle występują plamy różnej wielkośći od koloru białego, poprzez szary, lekko brązowy do czarnego. Tego typu umaszczenie jest nieakceptowalne przez wzorzec. Czarny- błyszcząca, intensywna czerń. Dopuszcza się białe znaczenia. Zalicza się tu także dogi tzw. płaszczowe, u których czerń niejako w postaci płaszcza pokrywa główną partię tułowia. Kufa, szyja, klatka piersiowa, brzuch, kończyny i koniec ogona mogą być białe. Do czarnych zaliczane są również tzw. platten (płytowe) - dogi z białym kolorem podstawowym i dużymi czarnymi płatami Błękitny- czysty, stalowy błękit. Dopuszczalne są białe znaczenia na piersi i łapach. ZACHOWANIE I CHARAKTER Psy przyjazne, mocno przywiązane do właściciela, lubią dzieci, jednak są "zakłopotane" wobec małych psów i kotów, takie zachowanie można wykluczyć wychowując doga z małym psem lub kotem od szczeniaka; powściągliwe i ostrożne wobec obcych; występujące osobniki agresywne powinny być wyłączane z dalszej hodowli. Posłuszeństwo można wyegzekwować konsekwentnym i stosunkowo wczesnym wychowaniem. PIELĘGNACJA Pielęgnacja doga niemieckiego jest prosta. Wymagają w miarę regularnego szczotkowania i przeczesywania sierści. Psy linieją na jesień, jednak nie tracą dużej ilości włosów. W okresie szczenięcym należy pilnować aby dogi nie nadwyrężały swoich kości (m.in. aby nie skakały), gdyż te są jeszcze bardzo kruche. Spowodowane jest to ich nadzwyczaj szybkim wzrostem. źródło : http://pl.wikipedia.org/wiki/Dog_niemiecki

  PRZEJDŹ NA FORUM