Akita Inu
AKITA
Pochodzenie: Japonia

Waga: 33-47 kg.
Wielkość: 58-70 cm.
Sierść: Sztywna, krótka, nastroszona z podszerstkiem.
Umaszczenie: białe, czerwone, pręgowane, sezamowe (każde oprócz białego musi mieć białe urajiro - czyli "wszystko co dotyka ziemi musi być białe).
Grupa FCI: Szpice "V"


Akity mają bardzo głębokie korzenie sięgające kilka tysięcy lat wstecz, wykorzystywano je do polowań na niedżwiedzie, jelenie i dziki oraz do transportu cieżkich ładunków a nawet do obrony obejścia. Chwalono je jako dzielnego myśliwego, strażnika i lojalnego towarzysza. Obecnie jest to pies rodzinny, świetny stróż lub pies ratownik, czy też zaprzęgowiec. Jest bardzo wszechstronny i można z nim wiele dokonać, jeśli tylko ma się dla niego czas i serce.
Akita to twarde, krzepkie zwierzę wymagające konsekwencji w wychowaniu. Jest uparty i ostro reaguje przeciwko szorstkiemu traktowaniu, a na jego miłość i bezprzykładne przywiązanie trzeba sobie zapracować. Jest to pies dominujący w stosunku do innych (zwłaszcza nieznajomych) psów tej samej płci.
Swego terytorium będzie bronił przed wszystkimi intruzami a w razie realnego zagrożenia stanie w obronie właściciela.
Kraj pochodzenia: Japonia.
Zastosowanie: pies towarzyszący
Klasyfikacja w FCI: Grupa 5 - Szpice i pierwotny typ
Sekcja 5: Szpice azjatyckie i rasy pokrewne.
Bez prób pracy
Wygląd ogólny:
Pies dużego wzrostu, dobrze wyważony i mocny. Drugorzędne cechy płciowe silnie zaznaczone, połączone z dużą szlachetnością i godnością. Mocna konstrukcja. Silnie zaznaczony dymorfizm płciowy.
Ważne proporcje:
stosunek wysokości w kłębie do długości ciała (od szczytu łopatki do guza biodrowego) wynosi 10:11 z tym, że długość ciała u suk jest nieco większa niż u psów.
Zachowanie, temperament:
złożony, wrażliwy, nie tchórzliwy.
GŁOWA
MÓZGOCZASZKA:

Czaszka:
wielkość jest proporcjonalna do wielkości ciała. Część czołowa jest szeroka z wyraźną bruzdą bez zmarszczek.
Stop: dobrze zaznaczony.

TRZEWIOCZASZKA

Nos: duży, czarny, w przypadku białego umaszczenia dopuszczalny kolor cielisty.
Kufa: umiarkowanie długa, mocna, szeroka i głęboka. Zwężajaca się lecz nie spiczasta.
Grzbiet nosa: prosty.
Szczęki/zęby: zęby mocne ze zgryzem nożycowym, wargi przylegające.
Policzki: umiarkowanie rozwinięte.
Oczy: stosunkowo małe, prawie trójkątnego kształtu. Zewnętrzny kąt oka ściągnięty lekko ku górze. Umiarkowanie szeroko rozstawione o ciemno brązowym kolorze im ciemniejsze, tym lepsze.
Uszy: stosunkowo małe, dość grube, trójkątne z lekko zaokrąglonymi końcami. Osadzone niezbyt daleko od siebie, ustawione, lekko nachylone ku przodowi.
Szyja: gruba i muskularna, we właściwej proporcji do głowy.
TUŁÓW

Grzbiet: prosty, silny.
Lędźwie: szerokie, muskularne.
Klatka piersiowa: głęboka, dobrze rozwinięta, żebra umiarkowanie wysklepione.
Brzuch: podciągnięty.

OGON: wysoko osadzony, gruby, noszony silnie skręcony nad grzbietem, ogon opuszczony sięga prawie do stawów skokowych.
KOŃCZYNY

Kończyny przednie:
- Łopatki: umiarkowanie ukośne i dobrze rozwinięte.
- Łokcie: przylegające do tułowia.
- Przedramię: proste, o mocnym kośćcu.

Kończyny tylne: dobrze rozwinięte, silne i umiarkowanie ukątowane.

Stopa: gruba, okragła, wysklepiona i zwarta.

RUCH: mocny, dynamiczny.
SZATA

Włos:
okrywowy włos twardy, szorstki i prosty. Podszerstek miękki i gęsty. Kłąb i zad pokryty jest nieco dłuższym włosem - włos na ogonie jest dłuższy niż na reszcie ciała.

Umaszczenie: czerwono-płowe, sezamowe (czerwono-płowe z czarnymi końcówkami), pręgowane, biały. Wszystkie wymienione wcześniej umaszczenia za wyjątkiem białego muszą mieć "urajiro"
urajiro - białawe umaszczenie po bokach kufy, na policzkach, po spodniej stronie żuchwy, szyi, piersi, tułowia i ogona, po wewnętrznej stronie kończyn przednich i tylnych.
WYMIARY:
Wysokość w kłębie:
psy: 67 cm
suki: 61 cm
Tolerancja: +/- 3 cm
BŁĘDY:
wszystkie odstępstwa od wymienionego standardu muszą być uznane za błąd, którego znaczenie zależne jest od stopnia odchylenia od wzorca.
- sucze psy/samcze suki;
- przodozgryz lub tyłozgryz;
- brakujące zęby;
- plamy na języku;
- zbyt jasne oko;
- krótki ogon;
- tchórzliwość.
BŁĘDY DYSKWALIFIKUJĄCE:
- nie stojące ucho;
- zwisający ogon;
- długi włos (kosmaty);
- czarna maska;
- kolorowe znaczenia na bieli

N.B.
Psy powinny mieć dwa normalnie wyrażone jądra, które w pełni zstąpiły do moszny.


  PRZEJDŹ NA FORUM